Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η εναλλακτική - συμπληρωματική ιατρική, καλύπτει ένα ευρύ φάσμα.
Η συμπληρωματική ιατρική αφορά διάγνωση και θεραπεία, που συνήθως ακολουθούν και εφαρμόζουν μεθόδους της κλασσικής ιατρικής. Υπολογίζεται ότι οι εναλλακτικές θεραπείες της συμπληρωματικής ιατρικής ανέρχονται περίπου στις 150. Κατά το National Centre for Complementary and Integrative Health, το 30% των Αμερικανών (εκ του οποίου περισσότερο από το ένα τρίτο είναι παιδιά) χρησιμοποιούν κάποιο είδος εναλλακτικής θεραπείας, παράλληλα με τη συμβατική.
Επιπλέον, αποδίδονται δύο ορολογίες σχετικά με την έννοια της εναλλακτικής θεραπείας: 1) Μία μη συμβατική πρακτική, η οποία δίνεται μαζί με την κύρια θεραπεία, θεωρείται εναλλακτική. 2) Μία μη συμβατική πρακτική, που αντικαθιστά μία συμβατική θεραπεία, ονομάζεται εναλλακτική (National Centre for Complementary and Integrative Health (NIH).
Όπως προκύπτει από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), οι εναλλακτικές - συμπληρωματικές θεραπείες έχουν να επιδείξουν αποτελεσματικότητα σε τομείς όπως η πνευματική υγεία, η πρόληψη της ασθένειας και η βελτίωση της ποιότητας της ζωής σε άτομα με χρόνιες ασθένειες, καθώς και σε ηλικιωμένους.
Οι εν λόγω θεραπείες καλύπτουν μια μεγάλη και πολυποίκιλη γκάμα διαδικασιών και πρακτικών. H ομαδοποίηση τους πραγματοποιείται σε ευρείες κατηγορίες. Σύμφωνα με το Εθνικό Κέντρο για τη Συμπληρωματική και Εναλλακτική Ιατρική (NCCAM) η ταξινόμησή τους έχει ως εξής:
1. Θεραπείες με χειρισμούς και ελέγχους στο ανθρώπινο σώμα (π.χ. βελονισμός, ρεφλεξολογία, χειροπρακτική)
2. Θεραπείες με σκευάσματα (π.χ. ομοιοπαθητική, φυτοθεραπεία)
3. Θεραπείες με επικοινωνία θεραπευτή – ασθενούς (π.χ. συμβουλευτική, υπνοθεραπεία)
4. Συνδυαστικές θεραπείες (π.χ. παραδοσιακή Κινέζική ιατρική)
5. Ανάλυση δεδομένων με συσκευές (π.χ. ιριδολογία, ηλεκτροβελονισμός)
6. Θεραπείες όπως μουσικοθεραπεία, δραματοθεραπεία, ολιστική διατροφολογία
-Ευρύτερες πολιτισμικές αλλαγές και μια σύγχρονη ολιστική αντίληψη
-Η αποτυχία του βιοϊατρικού μοντέλου να ανταποκριθεί στις επιθυμίες των ασθενών
-Οι ασθενείς θέλουν να αποκτήσουν κάποιο έλεγχο όσον αφορά στην υγεία και τη ζωή τους, αποκτώντας έτσι ευθύνη για τον εαυτό τους
-Η αδυναμία της βιοϊατρικής να θεραπεύσει χρόνιες νόσους
-Εμφάνιση πολλών επιπλοκών και παρενεργειών από τη χρήση συμβατικών φαρμάκων
-Δυσαρέσκεια με τη συμβατική ιατρική περίθαλψη, που θεωρείται αναποτελεσματική και πολύ ακριβή
-Η ανάγκη για διατήρηση της καλής υγείας
-Καινούριες μελέτες και η πρόσφατη πρόοδος στις νευροεπιστήμες αποδεικνύουν την αλληλεπίδραση του νου και του σώματος
-Το όλο και αυξανόμενο κόστος της υγειονομικής περίθαλψης, που δεν δείχνει να συμβαδίζει με τη βελτίωση της υγείας του πληθυσμού